| |
 |
 Hoofdvraag: Wat betekent Andy Warhol voor de pop-art?
|
08 April 2006 | 20:03:47
 |
Hoofdvraag: Wat betekent Andy Warhol voor de pop-art?
Andy Warhol is pop-art. Door onderwerpen uit de consumptiemaatschappij te kiezen en deze op een emotieloze manier te verwerken, is hij de meest pure pop-artkunstenaar.
Wat bedoelen wij hiermee? Warhol was de eerste kunstenaar die persoonlijke stijl niet belangrijk vond. Hij wilde stereotypen uit het leven van alledag, zoals stripverhalen, reclame, fast food en uit de wereld van de glamour zoals sterren presenteren als kunst. ‘Alles is mooi’ zei Warhol, zelfs auto-ongelukken, de elektrische stoel of Marilyn Monroe na haar dood. Na een periode van schilderachtige werken gaat hij over naar de zeefdruktechniek. Hierdoor zijn ook serieproducties mogelijk. Hij werkt niet alleen in series, hij denkt ook serieel. Zijn motto: ‘kwantiteit is kwaliteit.’
Onderwerpen uit de consumptiemaatschappij
De Amerikaanse kunstschilder, graficus, fotograaf en filmer Andy Warhol was een veelzijdige pop-art kunstenaar. Zijn roem, die hij zelf zorgvuldig cultiveerde, kwam niet allen voort uit zijn werk maar ook uit zijn levensstijl.
Hij werd onder de naam Andrew Warhola in forest-city pensilvania als zoon van een mijnwerker en bouwvakker Ondrej Warhola geboren. Hij heeft een oudere en jongere broer. Warhol volgde een opleiding tot grafisch ontwerper aan het karnedisch institute of technology in Pitsburg. In 1949 begint hij te werken als reclameontwerper en illustrator in New York. Ondanks zijn verlegenheid kende hij al snel succes. Zijn specialiteit schoenen tekenen maakte dat hij kon werken voor de meest prestigieuze warenhuizen in het exclusieve New York.
In 1960 maakte hij een serie schilderijen op basis van kranten en stripverhaalfragmenten. Hij fotografeerde de beelden die hij had uitgekozen en projecteerde ze op linnen. Later kleurde hij ze dan zelf in. Aan het begin van de zestiger jaren begon zijn loopbaan vorm aan te nemen. Toen hij zeefdrukken van dollarbiljetten Campbell-soepblikken en Coca-Cola flesjes exposeerde. Onder invloed van de Ready-mades van Duchamp introduceerde Warhol alledaagse consumentenproducties in zijn kunstwerken. Met behulp van de zeefdruktechniek ontstonden grote series werken waarbij de onderwerpkeuze ontstond uit sterren, zoals Marilyn Monroe en Elvis Presley of controversiële thema’s (ongelukken).
Andy Warhol gebruikte veelal bestaande foto’s, die hij manipulerend dikwijls talloze keren op het doek vermenigvuldigde. Zijn tentoonstelling in 1962 sloeg in als een bom. Hij kon zich nu niets meer veroorloven en richtte een nieuwe studio in(The Factory). In April 1966 maakte Warhol zijn entree in de wereld van de rockmuziek. Als laatste serie ontstaan de portretten van Lenin en zelfportretten. Op 58-jarige leeftijd overleed de kunstenaar aan de gevolgen van een galblaasoperatie.
De stijl pop-art wil zeggen dat hij alles tot in het oneindige wilde laten kopiëren. Hij had als doel om zijn schilderijen allemaal hetzelfde te maken zodat mensen die een dezelfde schilderij hebben en die Warhol van was, dat ze hem konden ruilen zonder dat de mensen het door hadden. Hij wilde alles eindeloos hetzelfde maken. Dit heeft Warhol zich in zijn leven als kunstenaar als doel gesteld: hij wilde op één dag 4000 schilderijen maken. Dit zegt al genoeg over Warhol en wat zijn doelen waren.
Eigenlijk was Warhol ook geen schilder maar een zeefdrukker. Warhol wilde alles hetzelfde laten lijken en dat kon niet als hij alles zelf moest schilderen, omdat je dan zijn eigen stijl kon zien. Pop art betekende dat je niet kon zien wie het schilderij heeft gemaakt. Het houd dus in dat je geen persoonlijke stijl kan hebben. Een voorbeeld van een heel onpersoonlijk schilderij is de stapel met brillo dozen. Hij heeft een schilderij gemaakt van 10 opgestapelde brillo dozen en heeft deze heel veel keer gezeefdrukt. Het enige persoonlijke aan dit schilderij is een het opstapelen van de brillo dozen. |
|
|
 |
 |
 Films
|
08 April 2006 | 20:02:10
 |
|
Films
Buiten zijn invloed als schilder stond Warhol bekend als een uiterst productief filmmaker. Tussen 1963 en 1968 maakt hij meer dan zestig films! Hier is een selectie:
L'Amour (1972)
Film met Michael Sklar, Donna Jordan, Max Delys, Patti D'Arbanville, Karl Lagerfield, Coral Labrie, Peter Greenlaw, Corey Tippen en Jane Forth. Ook bekend als Beauties.
Blue Movie (1969)
Lonesome Cowboys (1969)
San Diego Surf (1968)
The Loves of Ondine (1968)
The Andy Warhol Story (1967) Tiger Morse (1967)
(1967) (1967)
★★★★ (1967) (1967) (1967)
Imitation of Christ (1967)
Nude Restaurant, The (1967)
Bike Boy (1967)
I, a Man (1967)
Het idee voor I, a Man kwam van Maury Maura, de eigenaar van het Hudson Theater waar een nieuwe versie van My Hustler speelde met 13 extra minuten aan sexscenes. Dit op verzoek van het theater om nadruk te leggen op de sexmisbruikindustrie. Maury wilde een nieuwe sexueel geladen film om te tonen na My Hustler en stelde iets voor als I, a Woman, een Zweedse film over een nymfomade dat succesvol ronde had gedaan in het art-house circuit in begin 1967.
Ari and Mario (1966)
Hedy (1966)
Kiss the Boot (1966)
Milk (1966)
Salvador Dalí (1966)
Shower (1966)
Sunset (1966)
Superboy (1966)
Closet, The (1966)
Chelsea Girls (1966)
Andy Warhol’s blik op het New York hotel, met Ondine; Nico; Brigid Polk; Mary Woronov; Eric Emerson; International Velvet; Ingrid Superstar; Gerard Malanga en Marie Menken. Musikale ondersteuning van de Velvet Underground.
Beard, The (1966)
More Milk, Evette (1966)
Outer and Inner Space (1966)
Velvet Underground and Nico, The (1966)
Een geïmproviseerde performancevan de rockband Velvet Underground en Nico.
Beauty №1 (1965)
Film met Edie Sedgwick.
Beauty №2 (1965)
Bitch (1965)
Camp (1965) Harlot (1965)
(1965) (1965)
Horse (1965) Kitchen (1965)
(1965) (1965)
The Life of Juanita Castro (1965) (1965) (1965) (1965) (1965)
My Hustler (1965)
Poor Little Rich Girl (1965)
Deze film werd in beginsel opgevat als een deel uit een serie films met Edie Sedgwick dat Warhol begon te draaien in 1965, genaamd The Poor Little Rich Girl Saga. Het bevatte Restaurant; Face en Afternoon, alsmede deze film, die overigens dezelfde naam draagt uit een film uit 1936 met Shirley Temple, die verafgode als kind.
Restaurant (1965)
Andy Warhol maakte drie films met Restaurant in de titel. Restaurant (1965) is niet dezelfde film als Nude Restaurant of een andere versie van Nude Restaurant genaamd Restaurant die beide werden geschoten in oktober 1967.
Space (1965)
Taylor Mead's Ass (1965)
Vinyl (1965) Screen Test (1965)
(1965) (1965)
Screen Test #2 (1965) (1965) (1965)
13 Most Beautiful Women (1964)
Batman Dracula (1964)
Een homage aan de serie. Met o.a. Gregory Battcock; David Bourdon; Rufus Collins; Baby Jane Holzer; Mark Lancaster; Naomi Levine; Gerard Malanga; Mario Montez; Ondine en Jack Smith.
Clockwork (1964)
Couch (1964)
Drunk (1964)
Ook bekend als Drink.
Empire (1964)
Een film bestaande uit acht uur opnamen van niets anders dan het Empire State Building. Ingekorte versies zijn nooit toegestaan omdat de ontoegankelijkheid van de film één van de hoofdredenen voor de creatie ervan was.
The End of Dawn (1964)
Lips (1964)
Mario Banana I (1964)
Mario Banana II (1964)
Messy Lives (1964) Naomi and Rufus Kiss (1964)
(1964) (1964)
Tarzan and Jane Regained… Sort of (1964) (1964) (1964)
Thirteen Most Beautiful Boys, The (1964)
Blow Job (1963)
Een 35 minuten durende film waarin Wahol het gezicht toont van een man die oraal bevredigd wordt.
Eat (1963)
Haircut (1963)
Kiss (1963) Naomi's Birthday Party (1963)
(1963) (1963)
Andy Warhol Films Jack Smith Filming Normal Love (1963) (1963) (1963)
Sleep (1963)
Zijn beroemdste film. Het toont acht uur achtereen zijn slapende vriend, John Giorno.
|
|
|
 |
 The Factory
|
08 April 2006 | 20:00:48
 |
The Factory
The Factory (De Fabriek) was de studio van Warhol van 1963 tot 1969 en was gevestigt in groot pand dat had gedient als petterfabriek alvorens Warhol de eigenaar werd. The Factory werd een hippe hangout voor zowel opkomende als reeds gevestigde artiesten als Mick Jagger,Truman Capote en Lou Reed. Deze zelfde Lou Reed richtte samen met John Cale de invloedrijke rockband The Velvet Underground op, waarvan Warhol in 1965 manager werd. () was de studio van Warhol van 1963 tot 1969 en was gevestigt in groot pand dat had gedient als petterfabriek alvorens Warhol de eigenaar werd. werd een hippe hangout voor zowel opkomende als reeds gevestigde artiesten als , en . Deze zelfde richtte samen met de invloedrijke rockband op, waarvan Warhol in 1965 manager werd.
Op 3 juni 1968 loste Valerie Solanas—auteur van The scum Manifesto, en een vaste gast van de The Factory—drie schoten op Warhol toen hij de studio betradt en ontnam hem daarmee bijna het leven. De eerste schoten mistte doel, maar de derde betradt Warhol's lichaam en doorboorde zijn linker long, milt, maag, lever, midderif en rechter long. Solanas richtte haar vuurwapen vervolgens op kunstcriticus—en compagnon van Warhol—Mario Amaya, die daarbij een verwonding aan het dijbeen opliep. Solanas probeerde ook nog Warhol's manager, Fred Hughes, neer te schieten, maar haar vuurwapen blokkeerde. Hoewel Warhol de aanslag (net) overleefde, herstelde hij nooit volledig.
Solanas verklaarde later dat Warhol teveel controle over haar leven zou hebben gehad en hield hem tevens verantwoordelijk voor het feit dat zij moeite had finaciële successen te boeken. Wat haar motieven nog bizarder maakte was dat zij de kogels van de voren zilver gespoten had: ze beweerde dat Warhol vampier was. Warhol vergaf Solanas deze daad en wijgerde tegen haar te getuigen, wat waarschijnlijk ten grondslag licht aan de uiterst lichte straf die zij uiteindelijk kreeg: drie jaar cel. verklaarde later dat Warhol teveel controle over haar leven zou hebben gehad en hield hem tevens verantwoordelijk voor het feit dat zij moeite had finaciële successen te boeken. Wat haar motieven nog bizarder maakte was dat zij de kogels van de voren zilver gespoten had: ze beweerde dat Warhol vampier was. Warhol vergaf deze daad en wijgerde tegen haar te getuigen, wat waarschijnlijk ten grondslag licht aan de uiterst lichte straf die zij uiteindelijk kreeg: drie jaar cel.
In de seventiger en tachtiger jaren, richtte Warhol zich met name op het maken van prenten van bekende Amerikanen als Marilyn Monroe en Elvis Presley. Hij was hier eerder ook al bezig mee geweest, zo maakt hij in 1962 zijn beroemde werk Turquoise Marilyn en Twenty-five Colored Marilyns.
|
|
|
 |
 Het Andy Warhol Museum
|
08 April 2006 | 19:58:53
 |
Het Andy Warhol Museum
The Andy Warhol Museum staat in Warhol's geboortestad Pittsburg, Pennsylvania, als één van de vier Carnegie Museums (de andere drie zijn Carnegie Museum of Art, Carnegie Museum of Natural History en Carnegie Science Center), die tesamen 1,6 miljoen bezoekers per jaar trekt. Het is het grootste museum van Amerika dat in zijn geheel aan één artiest is gewijdt.
Het Andy Warhol Museum heeft 273 van zijn films in beheer, inclusief een gerestoureerde Outer and Inner Space, Hedy en 228 screen tests. Het museum bezit ook de gehele Andy Warhol Video Collection: bijna 4.000 video opnamen, inclusief 40 volledige afleveringen van Andy Warhol's T.V. en Andy Warhol's Fifteen Minutesand Factory Diaries. Warhol's film- en videowerk wordt door het museum regelmatig vertoont in haar theater en galleries, maar kunnen ook op afspraak worden bezichtigt voor onderzoeksdoeleinden. |
|
|
 |
 Wat zijn bekende schilderijen van Warhol?
|
08 April 2006 | 19:57:56
 |
Wat zijn bekende schilderijen van Warhol?
Bekende schilderijen zijn en daarna even bespreken, een paar bekende schilderijen zijn:
- Het cambells soup blik
- De brillo dozen
- De Marylin Monroe’s
- De Elvis Presley’s
Het cambells soup blik:
Dit is een soep blik dat hij heeft nageschilderd. Hij heeft echt alles gedaan om het zo goed mogelijk na te maken. Er zit geen eigen inbreng in.
De brillo dozen:
Dit is een stapel opgestapelde brillo dozen die hij ook weer gewoon heeft nageschilderd. Er zit ook zowat geen eigen inbreng in. Het enige is dat hij de dozen zelf heeft opgestapeld. Hij heeft ook alles gedaan om het schilderij zo dicht mogelijk bij de werkelijkheid te brengen.
De Marylin Monroe’s:
Dit is een schilderij met ongeveer 20 Marylin Monroe erop. En alles op één schilderij. Dit is ook helemaal naschilderd van een foto.
De Elvis Presley’s:
Dit is een soort zelfde schilderij als dat van Marylin Monroe. Hier staat Elvis drie keer op afgebeeld.
|
|
|
 |
 Wat zijn de kenmerken van de schilderijen van Andy Warhol?
|
08 April 2006 | 19:46:02
 |
Wat zijn de kenmerken van de schilderijen van Andy Warhol?
Andy Warhol zijn kenmerken van het schilderen zijn er niet zo veel. Dit komt doordat hij alles tot in het oneindige kopieerde en dan is alles hetzelfde. Hij schilderde niet zoals andere schilders, want hij schilderde niet maar zeefdrukte.
Dit zijn alle kenmerken van de schilderijen van Warhol:
- Alles tot in het oneindige kopiëren
- Alles altijd hetzelfde schilderen
- Geen eigen schilderstijl
- Altijd zo waarheidsgetrouw naschilderen.
Andy Warhol was een eenzijdige schilder.
|
|
|
 |
 Op welke manier en hoe maakte Andy Warhol zijn kunstwerken?
|
08 April 2006 | 19:43:12
 |
|
Op welke manier en hoe maakte Andy Warhol zijn kunstwerken?
In augustus 1962 begon Andy met zeefdrukken.
Zeefdruk is een druktechniek die veel gebruikt wordt in de grafische (moderne kunst, poster- en textieldruk) en de industriële zeefdruk (printplaten, hybridetechniek, zonnecellen enzovoort).
Het principe is vrij simpel. Een stuk gaas (polyester of staal) wordt in een raam gespannen. Het zeefdrukraam wordt dan voorzien van een lichtgevoelige laag die door middel van een negatief belicht wordt. De op het negatief aanwezige zwarte vlakken worden bij het ontwikkelen weggewassen waardoor open plekken op het zeefdrukraam ontstaan (sjabloon) waardoorheen gedrukt wordt. Men brengt de inkt of soldeerpasta op waardoor de vorm van de sjabloon op het te bedrukken voorwerp wordt afgedrukt. Deze techniek kan herhaald worden met verschillende kleuren en vormen die naast elkaar of over elkaar worden gedrukt.
De zeefdruktechniek komt waarschijnlijk uit Japan, waar de sjabloontechniek werd verfijnd door in plaats van brede verbindingen van het sjabloonmateriaal te laten bestaan, haar of zijde te gebruiken. Hierdoor konden veel fijnere ontwerpen worden gedrukt zonder plaatsen die opgevuld moesten worden.
De Japanners Yuzensai Miyasaki (1654-1763) en Zisukeo Hirose (1822-1890) worden wel bechouwd als de "uitvinders" van de Yuzendruk en Katagamisjablonen. Deze zogenaamde haarsjabonen werden vooral toegepast in de textieldruk. Op 11 juli 1907 werd aan Samuel Simon (Manchester, Groot-Britannië) het eerste bekende zeefdrukpatent verleend
Met aangepaste inkt of pasta is vrijwel elk materiaal te bedrukken met de zeefdruktechniek (silkscreening of screenprinting). Tegenwoordig wordt de techniek vooral commercieel gebruikt, maar in de kunstwereld is de zeefdrukmethode ook niet meer weg te denken. Het bekendste voorbeeld is waarschijnlijk Andy Warhol die met zijn portretten van bekende personen en de soepblikken de zeefdruk gebruikte.
De wereldberoemde Marilyn Monroe die je tegenwoordig op allerlei gebruiksartikelen tegenkomt van schilderijen tot cadeaupapier
De techniek heeft een zekere mate van massaproductie in zich, wat voor popart-kunstenaars een belangrijk gegeven was.
Hier is te zien hoe een zeefdruk wordt gemaakt.
De rubberstempel methode, die hij had gebruikt om beelden te herhalen, leek plotseling te huisbakken; hij wilde iets krachtigers, dat meer een lopende band effect gaf. Het was allemaal zo eenvoudig, vlug en ongewis. Ik was er opgewonden van. Mijn eerste experimenten met zeefdrukken waren de koppen van Troy Donahue en Warren Beatty en toen Marilyn Monroe net die maand doodging, kreeg ik het idee om zeefdrukken van haar mooie gezicht te maken, de eerste Marilyns.
Andy wilde nooit iets anders maken dan hetzelfde formaat schilderij, maar altijd wel komt er iemand langs en zegt: 'Je moet het een beetje groter maken' of 'Een beetje kleiner'. Hij vindt dat elk schilderij hetzelfde formaat en dezelfde kleur zou moeten hebben, zodat ze allemaal inwisselbaar zijn en niemand kan denken dat hij een beter of een slechter schilderij heeft. En als het 'meesterwerk' goed is, zijn ze allemaal goed. Bovendien, zelfs als het onderwerp verschilt, schilderen mensen altijd hetzelfde schilderij. Als hij er over na moet denken, weet hij dat het schilderij fout is. En afmeten is een vorm van denken en inkleuren ook. Zijn schilderinstinct zegt: 'Als je er niet over nadenkt, is het goed.'Zo gauw je moet gaan beslissen of kiezen, is het fout. En hoe meer beslissingen je neemt, des te fouter wordt het. Sommigen schilderen abstract en zitten er over na te denken, omdat denken hun het gevoel geeft dat ze iets doen. Maar denken geeft hem nooit het gevoel dat hij iets doet. Leonardo da Vinci wist zijn opdrachtgevers er van te overtuigen dat de tijd dat hij dacht iets waard was zelfs meer dan de tijd dat hij schilderde en misschien was dat voor hem wel waar. Maar Andy weet dat zijn denktijd niets waard is. Hij zegt: "Ik ga er vanuit dat ik alleen word betaald voor mijn 'doetijd'". |
|
|
 |
 Invloed op andere kunstenaars
|
08 April 2006 | 19:39:13
 |
Invloed op andere kunstenaars
Eigenlijk heeft Andy Warhol niet zo´n duidelijke invloed gehad op stijlen van andere kunstenaars. Hij is eerder de grondlegger van de pop-art, maar deze nieuwe manier van kunst maken werd hem niet altijd in dank afgenomen. De meeste vonden het niet eens kunst:
De kunstcritica Barbara Rose over de manier van werken van Warhol:
Voor veel beschaafde toeschouwers vooral het gebruik van commerciële technieken zoals grafische foto's, schablonen en zeefdrukken, dat de kunstwerken een mechanisch, reproduceerbaar, 'niet met de hand gemaakt' uiterlijk gaf, verwerpelijker bleek dan de afstotende voorstellingen. Deze werken zagen er gemakkelijk te maken en gemakkelijk te reproduceren uit. Ze zagen er uit alsof ze door iedereen gemaakt konden worden.
Een kop in de New York Times luidde: 'De soepblikken en soepdozen van Andy Warhol, de New Yorkse popkunstenaar, worden in Canada niet als originele beelden beschouwd.' Toen hij voor een retrospectieve tentoonstelling van Warhols werk borg stond moest de eigenaar van een galerie in Toronto omzetbelasting betalen; de werken werden niet als kunst beschouwd. De woedende galeriehouder beschuldigde de regering ervan Canada tot mikpunt van spot te maken in de kunstwereld. Maar de directeur van de National Gallery in Canada, die de rechterlijke beslissing nam, bleef rustig op zijn stuk staan. Volgens deze professor in de kunst aan de universiteit van Toronto kunnen deze gereproduceerde kartonnen en blikjes niet als beeldhouwwerk worden geclassificeerd. Volgens de Canadese wet mogen alleen 'originele beelden of replica's' belastingvrij worden ingevoerd, als zij als zodanig een certificaat krijgen van de directeur van de National Gallery.
De schrijver Ron Sukenick: 'Warhols zijdezeefdrukken van Marilyn Monroe zijn ongeveer zo sentimenteel als Fords die van de lopende band rollen, elk in een andere kleur maar toch allemaal gelijk... Wat gebeurt er na de opkomst van de massaproductie met de originaliteit, of met het idee dat ieder kunstvoorwerp uniek is? Als bij een computer is er alleen het abstracte programma en kunnen de 'harde' uitdraaien in onbegrensde aantallen gereproduceerd worden. Misschien heeft Paul Bianchini dan ook gelijk als hij zegt dat popart de eerste echte breuk van Amerika met de Europese traditie vormt, een definitieve en onomkeerbare breuk, in tegenstelling tot het abstract expressionisme, dat als een verlengstuk van Europese ideeën kan worden gezien.'
Er waren echter niet alleen negatieve uitingen over Warhol:
In juli (1960) kwam Henry Geldzahler, de nieuwe jonge adjunct-curator voor twintigste-eeuwse Amerikaanse kunst in het Metropolitan Museum naar Warhols atelier. Tijdens hun gesprek bleef Andy op de vloer schilderen, omringd door televisie, radio en stereo die allemaal tegelijk aan stonden, door stapels tiener- film- en muziekbladen, en een telefoon. Hij legde uit dat hij zijn geest zo leeg mogelijk probeerde te maken om te voorkomen dat er een gedachte of emotie in zijn werk terecht zou komen. Als nieuweling bij het Metropolitan had Geldzahler de taak te ontdekken wat er zich in de hedendaagse Amerikaanse kunst allemaal afspeelde. (...) Toen Andy op zijn uitnodiging inging om de volgende dag in het Metropolitan naar schilderijen te komen kijken, had Geldzahler het gevoel dat hij Andy zijn hele leven al kende, en dat hij te maken had met 'iemand die zijn eigen tijd op een heel bijzondere manier belichaamde'. Hij verklaarde zich bereid om Warhols werk bij de galerieën te introduceren. (...) Andere vooraanstaande galeriehouders, zoals Sidney Janis, Richard Bellamy en Robert. Elkron, waren het met Mann eens.
|
|
|
 |
 Wat is Andy Warhols visie op de werkelijkheid?
|
08 April 2006 | 19:37:48
 |
Wat is Andy Warhols visie op de werkelijkheid?
Andy Warhol, Amerikaans beeldend kunstenaar, fotograaf en filmer, kreeg een tekenopleiding aan het Carnegie Institute of Technology (1945-1949) en ging naar New York, waar hij tekeningen maakte (o.m. voor het blad Glamour) en advertenties ontwierp. In het begin van de jaren zestig begon hij te schilderen en kreeg grote bekendheid als een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de pop-art. Koel en ombecommentarieerd presenteert hij brokstukken van de moderne westerse samenleving, waarbij door vergroting en herhaling van de voorstelling het effect wordt versterkt en vermenigvuldigd. Door onderwerpen uit de consumptiemaatschappij te kiezen en deze op een emotieloze manier te verwerken, is Warhol de meest pure pop-art kunstenaar. Hij wil stereotypen uit het leven van alledag, zoals stripverhalen, reclame en fast-food en uit de wereld van de glitter en glamour zoals sterren presenteren als kunst. Bekend zijn bijv. De door middel van zeefdruk in duizenden exemplaren verspreide series dollarbiljetten, series dozen van het zeepmerk Brillo, series soepblikjes van Campbell, enz. Het enige verschil met opeengestapelde artikelen in warenhuizen ligt in het feit dat Warhol ze elke functionaliteit heeft ontnomen. Hij maakte ook tweedimensionale werken, in de objectiverende, mechanische zeefdruktechniek, met motieven die op zichzelf wel emotioneel geladen zijn, maar geneutraliseerd door veelvuldig gebruik in pers en televisie: de portretten van Marilyn Monroe, Jackie Kennedy, Elvis Presley, Mau Tse-toeng, gezochte misdadigers, de elektrische stoel, auto-ongelukken en zelfmoord. Ook deze beelden worden reusachtig vergroot of herhaald en geïsoleerd weergegeven tegen een lege achtergrond in vaak schrille kleuren, waardoor zij een sterke intensiteit krijgen, die eveneens een ‘neutraliserend’ effect heeft.
|
|
|
 |
 Levensloop van Andy Warhol (1928-1987)
|
08 April 2006 | 19:32:07
 |
Levensloop van Andy Warhol (1928 - 1987)
1928-1931 : Verschillende geboortedata worden genoemd.
Warhol zelf beweert dat zijn geboorte-akte uit 1930 een vervalsing is.
Hij werd onder de naam Andrew Warhola in Forest City,
Pennysilvania,als zoon van de mijnwerker en bouwvakker Ondrej
Warhola geboren.Zijn vader was in 1912 uit Tsjechoslowakije
naar de V.S. geëmigreerd,zijn vrouw volgde hem negen jaar later.
Andrew heeft een oudere en een jongere broer.
1933 : Hij gaat naar de Elementary School.
1942 : Dood van zijn vader na een ziekte van drie jaar.
1945-1949 : Studie aan het Cornegie Institute of Technology,
Pittsburgh,als werkstudent.Hij ontmoet Philip Pearlstein, een
medestudent. In de vakanties werkt hij voor een warenhuis.
1949 : Eindexamen in juni:"Bachelor of Fine Arts".Verhuizing naar
New -York, waar hij samen met Philip Pearlstein een appartement
aan St.Mark’s Place,in de Lower East Side,deelt.Hij werkt als
reclametekenaar voor "Vogue" en "Harper’s Bazaar" en maakt
zijn eerste reclames voor de gerenommeerde schoenfirma I.
Miller en etalagedecoraties voor het warenhuis Bonwit Teller.
Hij verkort zijn naam tot Andy Warhol.
1952 : Eerste solo-expositie in de Hugo Gallery,New-York.
1953-1955 : Deelname aan een theatergroep in "off-off-Broadway"- stijl waarvoor hij decors ontwerpt.Hij verft zijn haar
stroblond,waarmee hij zich het tot aan zijn dood wereldberoemde imago aanmeet.
Met zijn moeder en meerdere katten betrekt hij een woning in
Lexington Avenue.
1954 : Eerste groepstentoonstelling in de Loft Gallery,New-York.
1956 : Solo-expositie van zijn tekeningen voor het "Boybook" in de
Bodley Gallery.Tentoonstelling van de "Golden Shoes" in de
Madison Avenue.Hij maakt een wereldreis,waarbij vooral Florence grote indruk op hem maakt.Neemt met tekeningen deel aan de groepstentoonstelling "Recent Drawings USA" in het Museum of Modern Art , New-York.Hij krijgt een prijs voor zijn buitengewone prestatie voor de Miller-schoenreclame,de "Thirty Fifth Annual Art Director’s Club Award."
1957 : Hij krijgt een andere prestigieuze prijs voor reclameontwerpen,
de "Art Director’s Club Medal."
1960 : Gelijktijdig met Roy Lichtenstein maakt hij de eerste werken,die
gebaseerd zijn op stripverhalen en twee vroege werken met Coca-cola-flesjes.
1962 : Eerste doeken op traditionele wijze van Campbell’s soepblikken
en dollarbiljetten.De eerste zeefdrukken ontstaan,met als onderwerp de supersterren van Hollywood.Irving Blum van de
Ferus Gallery in Los Angeles exposeert 36 Campbell’s soepblikken,die hij alle zelf koopt.Deelname aan een belangrijke
Pop Art-tentoonstelling ‘The New Realists" in de Sidney Janis
Gallery,New-York en een eerste solo-expositie van zijn
schilderijen in de Eleanor Wards Stable Gallery,New-York.
Hij begint met de rampenseries:Car Crash,Suicide en Electric
Chair.Een magazijn wordt ontmoetingsplaats en leefruimte voor
een jeugdige,experimentele club rond Warhol,die als "Factory" beroemd wordt.
Een groep medewerkers draagt op aanwijzingen van Warhol zorg voor de vermenigvuldiging en vaak ook voor de visuele realisatie van zijn werken.
Tussen 1962 en 1964 worden meer dan 2000 schilderijen geproduceerd.
1963 : Warhol ontmoet de dichter Gerard Malanga,die zijn assistent wordt.
Begin van de "Underground"-filmproductie met de eerste film Sleep (zes uur) en Empire (acht uur).
Er worden in de volgende jaren meer dan 75 films gemaakt.
1964 : Eerste Europese solo-expositie in de Parijse dependance
van de Sonnabend Gallery,waar de bloemwerken worden
getoond.
De muurschildering Thirteen Most Wanted Men op het New-York State Pavilion op de Newyorkse wereldtentoonstelling moet om politieke reden worden overgeschilderd.
Eerste aanslag op werken van Warhol:vrouw schiet op portretten van Marilyn Monroe.
Ontstaan van sculpturen met daarop de zeefdrukken van Brillo- Heinz-en Del Monte-dozen.
1965 : Eerste solo-expositie in een museum:het Institute of
Contemporary Art in Philadelphia.Openlijke uitspraak van Warhol
dat hij het schilderen opgeeft ten gunste van de film.Hij werkt
samen met de rockgroep Velvet Underground.
1966-1968 : Meer films en samenwerking met Velvet Underground.
Leo Castelli exposeert Cow Wallpaper en Silver Pillows.
De "Factory" verhuist.
1968 : Eerste Europese tentoonstelling in het Moderna Museet in Stockholm.
Op 3 juni wordt Warhol neergeschoten en levensgevaarlijk ver-
wond door Valerie Solanis,het enige lid van de SCUM
(Society for Cutting up Men).
1969 : De eerste uitgave van het tijdschrift "Inter View",dat door Warhol mede wordt uitgegeven,verschijnt.
1969-1972 : Er ontstaan slechts weinig werken in opdracht:portretten voor bevriende kunstenaars en galeriehouders.
1972 : Met de serie portretten van Mao begint de productie van
schilderijen weer.Vanaf nu bepalen de vele portretopdrachten het
werk van Warhol.Expositie in kunstmuseum Basel.
1975 : Het boek "The Philosophy of Andy Warhol (from A to B and
back again)" verschijnt.
1976 : De serie Skulls,de Hamer-en Sikkelserie en de portretten van de
Indianenleider Russel Means verschijnen.De Württembergische
Kunstverrein,Stuttgart,toont de eerste grote overzichttentoon-
stelling van de tekeningen.
1977 : Serie van de 10 atleten ontstaat.
Expositie van zijn verzameling volkskunst in het Museum of
Modern Art,New-York.
1978 : Een tweede grote overzichtstentoonstelling van zijn gehele werk
in het Kunsthaus Zürich.
1979-1980 : Tentoonstelling "Portraits of The Seventies" in het
Newyorkse Whitney Museum.De serie van de Reversals en de
Retrospectives,die aansluiten op de belangrijkste vroege
thema’s , ontstaan.
1980 : Werkt aan verschillende videoclipproducties en aan een eigen
TV-station,Andy Warhol TV’ op de kabel.POPsim,The Warhol 60’s,een soort autobiografie,komt uit.
1982-1986 : De rampen-schilderijen,de werken met de titel myth en
de Oxidations-serie worden op verschillende exposities getoond.
Ook ontstaan de series,die beroemde kunstwerken als vb. hebben,zoals Johann Heinrich Tischbeins,Goethe portret,Sandro
Botticelli’s Geboorte van Venus.
1986 : Als laatste serie ontstaan de portretten van Lenin en de Zelfportretten.
1987 : Andy Warhol sterft op 22 februari 1987 aan de gevolgen van een
operatie.
|
|
|
|
|
|